Dnia
3 maja 2012 roku weszła w życie ustawa z
dnia 16 września
2011 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania
cywilnego raz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 233, poz.
1381). Nowelizacja
k. p. c. jest dość obszerna, wprowadza ona między innymi poprawki
redakcyjne, nowe obowiązki (min: obowiązek
dokonywania czynności procesowych zgodnie z dobrymi
obyczajami, przeciwdziałania przewlekaniu postępowania a także
współdziałania z sądem w zarządzeniu procesem) jak
również dość istotne modyfikacje procesu.
Dziś
skupię się jedynie na omówieniu kilku ( w mojej ocenie
najważniejszych) kwestii które w istotny sposób wpłynęły na
prawa i obowiązki stron procesowych.
Jedną z najbardziej
znaczących zmian jest zniesienie odrębnego postępowania w sprawach
gospodarczych, konsekwencją czego jest wprowadzenie jednakowej
procedury zarówno dla przedsiębiorców jak i osób fizycznych
nie prowadzących działalności gospodarczej.
Głównym
argumentem podawanym przez przeciwników zniesienia odrębnego
postępowania w sprawach gospodarczych jest obawa o wydłużenie się
procesu. Należy mieć jednak na uwadze, iż wykreślenie z k.p.c
przepisów art.
4791–
47978
nie
oznacza, że pewne konstrukcje prawne tam występujące znikają na
dobre albowiem nowelizacja wprowadziła do postępowania
tzw. ogólnego kilka istotnych zmian mających służyć przede
wszystkim ( poprzez zdyscyplinowanie stron) przyspieszeniu procesu.
Pewne rozwiązania w mniej lub bardziej zmienionej formie zostały
przeniesione z postępowania gospodarczego do postępowania ogólnego.
Dotyczy
to przede wszystkim konstrukcji prawnej opisanej w art. 207 §6 która
ma za zadanie realizować cele podobne do tzw. prekluzji dowodowej.
Przepis art 207 §6 brzmi następująco:
„Sąd
pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona
uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w pozwie, odpowiedzi na pozew
lub dalszym piśmie przygotowawczym bez swojej winy
lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów
nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne
wyjątkowe okoliczności.”
Ustawodawca
zatem obligując strony do podania wszystkich okoliczności
faktycznych podczas
pierwszej merytorycznej czynności procesowej skłania strony
do przygotowania pism w sposób dokładny i profesjonalny.
Zaznaczyć należy ,iż nakaz ten dotyczy obydwu stron procesu,
niezależnie od tego czy działają one samodzielnie, czy też
są reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika.
Ustawodawca
zmodyfikował brzmienie art 207 § 2 uprawniając sędziego do
zarządzenia wniesienia odpowiedzi na pozew w terminie nie krótszym
niż dwa tygodnie w każdej sprawie. Wcześniej bowiem sędzia mógł
to zrobić jedynie w sprawach zawiłych i rozrachunkowych.
Sędzia
może także, zgodnie z art. 207 § 3, przed pierwszą rozprawą
zobowiązać strony do złożenia dalszych pism przygotowawczych,
oznaczając porządek ich składania, termin do złożenia
i okoliczności, które mają być wyjaśnione. Składanie w
toku sprawy pism przygotowawczych natomiast nastąpić może tylko
wówczas, gdy sąd tak postanowi, chyba że pismo będzie zawierało
wyłącznie wniosek dowodowy.
Komentarze
na temat wprowadzonych zmian są podzielone. Jakkolwiek
specjaliści odnoszą się przychylnie do zniesienia
nieuwzględniającego różnic w środowisku przedsiębiorców
odrębnego postępowania gospodarczego, to zasadność wprowadzenia
przywilejów jakie otrzymał sąd w art 207 § 2 i 3 jest przez wielu
prawników kwestionowana. Istnieje obawa czy nie doprowadzi
to do zróżnicowania pozycji stron. Nierzadko przeto strona pozwana
jest kompletnie zaskoczona otrzymanym pozwem. Obecne regulacje mogą
sprawić, iż nie będzie miała dostatecznej ilości czasu na
dokładne przygotowanie się do procesu. Cóż, czas pokaże czy
obecne rozwiązania przyniosą pożądany przez ustawodawcę
skutek, tymczasem uczestnikom procesu pozostaje liczyć na
życzliwość sędziów i racjonalną ocenę zaistniałej sytuacji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz